christen schrijft:
Martha schrijft:
Ook hierin hebben verschillende mensen een andere visie. Wat voor de een een nieuw, levend mens is, is voor de ander een nog niet levend vatbaar klomp cellen.

Deze klomp met cellen voldoet anders wel aan de definitie van wat leven is, al is het dan alleen op cel-niveau.

Het enige verschil in mijn ogen is dat dit leven een ander leefomgeving nodig heeft om te kunnen blijven leven dan volgroeide lichamen.
.
Zo zou een vinger alleen (om het even extreem te trekken) ook niet kunnen overleven omdat het de omstandigheden die de rest van het lichaam biedt nodig heeft om in leven te blijven.
Is het daarom geen leven?

Daar zitten we weer bij het speerpunt. Mijn eerste posting had betrekking tot de zelfbeschikking van ieder individu. Ook heeft ieder individu een eigen visie op wat levend is en wat niet. Wat jij en ik als leven zien, hoeft onze buurman weer niet te zien.

Martha

Saga schrijft:
Vreemd dat pleiten van de CU voor een 24 weken echo.

Een echo is bedoeld om afwijkingen aan het licht te brengen, en heus niet alleen maar om vervolgens te aborteren.
Ook kan in een aantal gevallen na het constateren van een afwijking van het ongeboren kind, snel gestart worden met de behandeling er van.
Bij veel aangeboren aandoeningen is elke week dat eerder met de behandeling begonnen kan worden winst.
Soms zelfs kan het verschil tussen 20 weken of 24 weken starten van een behandeling, bepalend zijn voor overleven of sterven van het ongeboren kind, of sterven vlak na de geboorte.

Mocht de CU dus haar zin krijgen, dan betekent dat in de praktijk de dood voor sommige ongeboren kinderen die anders succesvol behandeld hadden kunnen worden.
Verdient volgens de Christen Unie niet ieder ongeboren kind dat ziek is medische behandeling, ongeacht het aantal weken?

Dan ben ik bij deze benieuwd welke behandelingsmogelijkheden er allemaal zijn bij een 20 weken oud embryo

Martha

martha schrijft:
Daar zitten we weer bij het speerpunt. Mijn eerste posting had betrekking tot de zelfbeschikking van ieder individu. Ook heeft ieder individu een eigen visie op wat levend is en wat niet. Wat jij en ik als leven zien, hoeft onze buurman weer niet te zien.

Martha
Dat klopt.
Het probleem begint al met het feit dat wij mensen denken te kunnen en te mogen bepalen wanneer het leven begint. Het begint dus al met de vraag of dat dit terecht is. Ik denk namelijk van niet. Feitelijk stelt de definitie de we zelf aan het leven geven mij daarin al in het gelijk.
Dan is abortus provocatus, hoe vroeg ook uitgevoerd feitelijk per definitie moord en dus NOT DONE.
.
Tegelijkertijd zit je dus met het probleem van het mogelijk verwoesten van het leven van de ouders in geestelijk en misschien ook wel lichamelijk opzicht.
.
Kunnen wij als mens eigenlijk uberhaupt een antwoord vinden?
.
Dan is het zelfbeschikkingsrecht, hoewel ik daar in moeite heb, het beste alternatief dat er in mijn ogen is.
.
Dan ben ik ook geneigd om zo consequent te zijn om de gemaakte keuze te respecteren. Bovendien: is mijn visie dan nog van belang? Het gaat tenslotte niet over mijn leven maar over het leven van die ander, die het betreft.

@ christen,

De visie van een ieder is van belang.
Dit zijn onderwerpen die niet zomaar gemaakt dienen te worden.

Ethische kwesties dienen altijd bespreekbaar te zijn. Anders zal de tendens ontstaan dat bepaalde zaken een gewoonte zullen gaan worden.

Toch zal men respect dienen op te brengen voor degenen die een beslissing maken voor het laten verwijderen van het ongeboren mens.

En dan doel ik op:
Wij dienen een ieder te respecteren, ieder mens mag er zijn, ongeacht zijn of haar opvattingen en levensvisie. Andersdenkenden en doeners hebben net zoveel bestaansrecht als jij en ik.

Kritisch naar elkaar zijn moet kunnen, je religie kunnen belijden is ook een recht en ook jij wil graag respectvol behandeld worden. Maar veroordeel de andere mens niet om de keuzes die het gemaakt heeft.

Martha

martha schrijft:
@ christen,

De visie van een ieder is van belang.
Dit zijn onderwerpen die niet zomaar gemaakt dienen te worden.

Ethische kwesties dienen altijd bespreekbaar te zijn. Anders zal de tendens ontstaan dat bepaalde zaken een gewoonte zullen gaan worden.

Toch zal men respect dienen op te brengen voor degenen die een beslissing maken voor het laten verwijderen van het ongeboren mens.

En dan doel ik op:
Wij dienen een ieder te respecteren, ieder mens mag er zijn, ongeacht zijn of haar opvattingen en levensvisie. Andersdenkenden en doeners hebben net zoveel bestaansrecht als jij en ik.

Kritisch naar elkaar zijn moet kunnen, je religie kunnen belijden is ook een recht en ook jij wil graag respectvol behandeld worden. Maar veroordeel de andere mens niet om de keuzes die het gemaakt heeft.

Martha
Dan zijn we het feitelijk eens. Wellicht heb ik me een beetje krom uitgedrukt. Ik doelde met de opmerking of mijn visie dan nog van belang is niet, dat die er helemaal niet toe doet, maar wel dat de visie van een ander niet meer van wezenlijk belang is nadat een keuze eenmaal gemaakt en "voltrokken" is. Er kan dan toch niets meer veranderen want gedane zaken nemen geen keer.
Op de voorhand ligt dit duidelijk een beetje anders.